Krew do transfuzji dopłodowej

Czasem choroba hemolityczna płodu jest bardzo nasilona. Wówczas, aby dziecko przeżyło, koniecznym zabiegiem jest transfuzja krwi. Krew podawana bezpośrednio do pępowiny płodu, poprzez przebicie się igłą przez tkanki skórne i macicę do żyły w pępowinie.



Na początku pobierana jest krew z żyły pępowinowej, w celu sprawdzenia poziomu hemoglobiny w krwi dziecka. Po obliczeniu hemoglobiny dziecka, w zależności od wieku ciążowego i nasilenia niedokrwistości, podawana jest odpowiednia ilość krwi. U najmłodszych dzieci (20 tydzień ciąży) będzie to ok.10ml krwi, u prawie donoszonych (34-35 tc) ok.60ml.
Transfuzje wykonywane są co 1-3 tygodnie, zależne jest to od wieku dziecka oraz od tego jak mocno dziecko się anemizuje, jak szybko organizm matki niszczy krwinki dziecka.

Do transfuzji dopłodowych najczęściej używana jest krew 0 Rh minus (w przypadku konfliktu serologicznego w układzie rh). Jednak, aby mogła ona zostać podana dziecku muszą zostać spełnione pewne warunki. Fenotyp dawcy musi być zgodny z fenotypem matki, w przeciwnym razie organizm matki mógłby zacząć wytwarzać dodatkowe przeciwciała.
Krew musi być bardzo świeża. Pomimo iż pobrana od dawcy krew ma termin ważności 40 dni, do transfuzji dopłodowych nie używa się krwi starszej niż 3-4 dni. Krew, którą przetacza się dla płodu musi zostać uprzednio przefiltrowana i napromieniowana. Dla tak niedojrzałego organizmu jak 20-30 tygodniowy płód, starsza i niewłaściwie przygotowana krew może stanowić zagrożenie.
Krew, która podawana jest dziecku jest mocno zagęszczona, to koncentrat czerwonych krwinek, poziom hemoglobiny wynosi ok.25, podczas gdy u zdrowego człowieka to ok.13-14.
Dzięki takiemu preparatowi, płód bardzo szybko reaguje na podaną krew i przez pewien czas hemoglobina utrzymuje się na poziomie bliskim normy.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *